Bij Marian'ne M zag ik het blad het eerst. Zij heeft 'm gekocht om door haar berg sokkenwol heen te komen. Bij Marcella werd ik er aan
herinnerd. Zij heeft 'm gekocht omdat ze van sokken breien droomt. Ik heb geen berg sokkenwol en droom niet van sokken breien, maar ik ging toch meteen naar de boekhandel voor een exemplaar.
In 80 sokken de wereld rond, een Speciale uitgave van Verena Burda. Dit is deel 1.
Aan
de hand van foto's en allerlei
brei-wetenswaardigheden volg je een reis door 20 Europese landen en worden er 30 sokken getoond met bijbehorende
breischema's.
Kun je geen sokken breien. Geen probleem! Achterin
staat een cursus
waarin alle stappen van het sokken breien
worden beschreven.
Ik ga eerst maar eens heerlijk het blad doorlezen en van de mooie foto's genieten. Als ik de sokken waar ik mee bezig ben af heb dan zal ik jullie laten zien welke ik ga breien.
De Quaker à 6 Mains is af. Het is een patroon van Gigi en hier kun je het aanvragen. Het beige op ecru is erg naar mijn zin. Ik had aan 1 streng DMC Floche genoeg voor dit patroon. Om precies te zijn is het kleurnummer 616 maat 16.
Het DMC Floche garen (100 % katoen) is verkrijgbaar in 87 kleuren. Helaas zijn er maar weinig winkels in Nederland die het Floche garen verkopen. Ik heb het garen gekocht bij Borduurspeciaalzaak In X-Tenzo in Velp. Daar is een beperkt kleurenassortiment verkrijgbaar.
Intussen ben ik met iets nieuws begonnen maar dat laat ik een andere keer zien.
Het museum heeft ongeveer vijftig poppenhuizen, uit de periode van 1700 tot 1992. Het zijn poppenhuizen die in de fabriek
vervaardigd zijn maar ook zelfgemaakte. Er worden vijftien exemplaren tentoongesteld.
De oudere poppenhuizen waren meer bedoeld als kijkkast voor vrouwen. Vanaf 1800 werden ze ook voor kinderen gemaakt en dienden ze er voor om spelenderwijs inzicht in het huishouden te krijgen. De poppenhuizen die hier op de foto's staan vond ik zelf het leukste. Die op de eerste foto is van 1700. Van het poppenhuis op de volgende twee foto's weet ik geen jaartal. De derde is van 1860.
(Vergroot de foto's door aanklikken) Eén van de musea die we in Stockholm bezocht hebben is het Nordiska Museum. Het ligt evenals Openluchtmuseum Skansen op het eiland Djurgården. Beide musea werden gesticht door Artur Hazelius (1833-1901).
Het museum is gevestigd in een groot gebouw, uitgevoerd in Renaissancestijl, maar is echter nooit voltooid en had eigenlijk drie keer zo groot
moeten worden. Het is een ontwerp van Isak Gustav Clason.
Als je de imposante hal van het Nordiska museum binnenkomt staat er
een groot beeld van koning Gustav Vasa, gemaakt in 1924 door de
Zweedse kunstenaar Carl Milles.
In 1872 begon Artur Hazelius met het verzamelen van
voorwerpen en kleding van het boerenleven.
Later kwamen daar voorwerpen uit andere
sociale klassen bij.
De verzameling is uitgegroeid tot ongeveer 1,5
miljoen voorwerpen vanaf ongeveer 1500 tot heden.
"Hé pap, wist je wel dat je
zo'n handige vrouw hebt?" Dat vroeg Anne gisteravond aan haar vader. Waarom ze dat vroeg? Anne zag de slof die ik
gehaakt had na het zien van Corrie's logje.
De beschrijving en foto's
van de link waren duidelijk en ik ben meteen begonnen. Dik bruin garen had ik
wel maar geen bijpassende haaknaald nr.5. Ik heb nr. 3,5 gebruikt.
I.p.v. gewone stokjes haakte ik dubbele stokjes. De rand en lus in knallend roze.
Anne zocht er twee passende knopen bij. Klaar was de slof.
Anne heeft nu dus één slof. De tweede maak ik vanavond. Als ik een haaknaald nr. 5 heb haak ik ook nog een paar sloffen voor mezelf.
O ja, Anne wil nu ook leren haken!
Ik blijf nog even in Zweden. Maar nu in de regio Dalarna. De plaats
Insjön ten zuid-oosten van het Siljanmeer. Van Eva kreeg ik de tip
om eens te gaan kijken bij Sätergläntan .
Sätergläntan is een school waar cursussen worden gegeven van
verschillende traditionele Zweedse handwerken. In 1956 werden er alleen
weefcursussen gegeven en volgde Eva daar een zomer- en een herfstcursus. Eva
heeft nog geprobeerd een rondleiding voor ons te regelen maar
juist in de periode dat wij het wilden bezoeken was het personeel op
cursus en was er geen tijd voor.

De winkel was geopend dus daar hebben we een kijkje kunnen nemen. Er is
een uitgebreid assortiment
handwerkboeken, materialen,
prachtig garen, handgeweven linnen
en bedrukte stoffen.
Verder zijn er allerlei handgemaakte spullen te koop.
Ik heb foto's van de gebouwen gemaakt en naar Eva gestuurd. Een
gedeelte van de gebouwen bleek nieuw te zijn maar het oude gedeelte
herkende ze meteen.
O.a vier huisjes die langs de oprit staan. Het zijn
piepkleine huisjes. Eva liet me weten dat het härbren zijn. In één van de drie oudere härbren (de rechter stond er in 1956 nog niet) heb ik samen met nog iemand de hele zomer gebivakkeerd,
schreef Eva. In het gebouw bovenaan dit logje sliep ze tijdens de herfstcursus. Op de foto hieronder is het beter te zien, bij het raam linksboven.
Ik heb Eva gevraagd of ze nog iets meer kon schrijven over haar
verblijf in Sätergläntan, maar dat vond ze moeilijk, het was te lang
geleden. Eva is nu bezig om haar werkmap uit die periode uit te
zoeken. Ze heeft het aangeboden aan Sätergläntan, die al lieten weten het graag te willen hebben.
Als je even tijd hebt, neem dan eens een kijkje in het foto-album van Säterglänten.
Eva bedankt voor de tip en alle moeite die je hebt genomen om een rondleiding voor ons te regelen.
Misschien ken je het verhaal over Bolderburen. Het is geschreven door
Astrid Lindgren. Veel van haar verhalen spelen zich af in de regio
Smaland in Zweden waar Astrid geboren en opgegroeid is.
Bolderburen
(Bullerbyn in het Zweeds) is een dorpje waar maar drie huizen staan, de
Noordhof, de Middenhof en de Zuidhof. Er wonen zes kinderen of eigenlijk
zeven, maar de jongste is nog te klein om mee te spelen. De kinderen
beleven allerlei avonturen die zich afspelen in verschillende
jaargetijden. Ze vieren Midzomer, Kerstmis, spelen in de hooiberg,
vangen kreeften, vinden een schat, halen grapjes uit maar gaan ook
gewoon naar school.
De boeken zijn verfilmd, dat is natuurlijk volop genieten van het prachtige Zweedse landschap in verschillende jaargetijden, de knusse huisjes, gezellige sfeer en onbezorgde jeugd van de kinderen in Bolderburen.
Bolderburen bestaat echt. De films zijn opgenomen in Sevedstorp. Daar staan de drie
huizen naast elkaar en worden nog steeds bewoond. Jaarlijks komen er
veel toeristen naar Sevedstorp om de sfeer van Bolderburen op te
snuiven. In het middelste huis is de vader van Astrid opgegroeid, dus
het is niet moeilijk te bedenken waardoor Astrid geïnspireerd werd.
In het uit de 17e eeuw daterende vakwerkgebouw Het Ambachtshuis in
Ootmarsum is het Onderwijsmuseum Educatorium gevestigd. De ontwikkeling
van het onderwijs door de eeuwen heen wordt hier tentoongesteld aan de
hand van een unieke collectie.
Wie kent niet de schoolplaten van Cornelis Jetses met bijbehorend leesplankje aap noot mies.
In
1905 werd het leesplankje aap roos zeef ontworpen. Het werd op de
katholieke scholen gebruikt. Behalve de Nederlandse leesplankjes zijn er
ook Indische, Hebreeuwse en Zuid-Afrikaanse.
In het museum hangen veel prachtige schoolplaten o.a. van Koekoek, Van Lummel, Jetses en zoals deze van Isings.
In de vitrines liggen verschillende lesmethodes van geschiedenis, aardrijkskunde, taal, lezen, schrijven en rekenen uitgestald.
Verder nog veel materiaal van verkeer, godsdienst, biologie en natuurkunde.
Het is leuk om even plaats te nemen in de schoolbanken. Proberen te schrijven met een griffel en kroontjespen.
Minder
leuk was het vroeger als je je misdroeg, dan kreeg je deze pechvogel
naar de oren gegooid. Je moest 'm terugbrengen bij de onderwijzer en
kreeg met de plak enkele klappen op de hand.
Tot 31
december 2009 is er een expositie Nuttige Handwerken. Vanaf de tweede
helft van de 19e eeuw werd handwerken als vak ingevoerd in het lager
onderwijs. Meisjes leerden de basistechnieken die nodig waren voor het
maken en herstellen van kleding en ander textiel. Tot 1974 was
handwerken een verplicht vak.

In het museum vind je verder nog een kleuterklas en een uitgebreide schoolbibliotheek.
Een leuk en leerzaam museum voor jong en oud.
Vind je het leuk om schoolplaten te bekijken, bezoek dan eens deze site.
Het leek me leuk om een kussen in kruissteek te borduren. Ik heb het abc van de Rose Sampler gekozen. De letters zijn al geborduurd in ecru garen. De achtergrond wordt nu ingevuld met bruin gemêleerd garen. Het garen waar ik mee borduur is geschikt voor breinaald nr 3. Even een aanvulling over het stramien, het is dubbeldraads en heeft 4 gaatjes per centimeter.
Laatste reacties